Archief van december 2003

Barst

Te lang schreef ik in het Engels en voor de wetenschap. Dat schept een afstand en is veilig, soms comfortabel, maar er gaat ook iets essentieels verloren. Essenties zijn vaak een "iets." Beter ze te kennen door ze niet te benoemen. Hoe onzeker zijn lot ook, zo blijft Schrödingers kat tenminste in leven.

Hier schrijf ik dus in het Nederlands en meer van/voor mezelf. Een plaats om te experimenteren en te schrijven zonder al te veel vooropgestelde verwachtingen of richtlijnen. Schrijven is voor mij vaak laagjes opbouwen, verbindingen leggen, en obscure referenties maken. Niet zo dat de tekst zonder ontleding niet begrepen kan worden, maar zo dat herkenning door de lezer iets extra's oplevert. De lol in het lezen werd me op school bijna ontnomen omdat de zogenaamd bedoelde betekenis van de auteur achter de tekst gevonden moest worden. Natuurlijk heb ik als schrijver mijn eigen redenen voor wat ik schrijf, sluit ik betekenissen op in de stroom van woorden, en probeer ik bepaalde ideeën, beelden, of analyses over te brengen, maar uiteindelijk is de betekenis van de tekst die van de lezer en niet die van de schrijver.

Waarom de naam "barst?" Een barst heeft geen substantie. Een barst is er eigenlijk niet eens. Een barst neemt niet de ruimte van iets anders in, maar is de leegte tussen twee kanten die elkaar niet langer kunnen raken. Een barst is het vacuum van de uiteenwijking, de afwezigheid van contact of confrontatie. Toch leeft een barst. Hij ontstaat en groeit; weliswaar niet op eigen kracht, maar bij gratie van het steeds verder uiteenwijken van de kanten. Horror vacui, de afschuw van de leegte, ligt besloten in de barst en met de zuigende kracht van een zwart gat trekt het de blik en ontsiert het blikveld. Niet omdat de barst er is, maar vanwege de afwezigheid die de barst symboliseert. De barst onderbreekt het gladde oppervlak van de alledag die de waarneming meestal ontgaat en verstoort de illusie van orde, kenbaarheid, en beheersbaarheid. Dit weblog is een schrijven in de leegte achtergelaten door het wijken van de kanten.

10 december 2003 om 16u02 » geen reacties