Archief van februari 2004
Aangifte
De Belastingdienst kan het niet leuker maken, maar hoe vervelend of leuk ze het ook proberen te maken, je kunt nog steeds geen elektronische aangifte doen met je Mac of Linux computer. Teken daarom deze petitie om daarin verandering te brengen. Meer informatie over deze actie vind je op het MacFreak forum en bij Tweakers.net.
Jammer genoeg moet je bij de petitie aangeven of je een Mac of Linux gebruikt en kun je dus eigenlijk niet tekenen als je alleen Windows gebruikt, ook al ben je voor een breder toegankelijke en bij voorkeur op open standaarden en open source software gebaseerde aanwezigheid van de overheid op Internet. Ik heb dan maar getekend als part-time Linux gebruiker...
01 februari 2004 om 14u43 » geen reacties
Luister
En dan speelt iTunes opeens Sit in the middle of three galloping dogs van de cd He Has Left Us Alone But Shafts of Light Sometimes Grace the Corners of Our Rooms van The Silver Mt. Zion Memorial Orchestra & Tra-La-La Band. Waanzinnige titels, maar ook waanzinnig mooie muziek.
02 februari 2004 om 11u02 » geen reacties
Goeiemorgen!
Goh... wat schuimt dat badschuim vanochtend slecht...
Oh...
Het is shampoo.
...
Hé... wat doet die gel vreem...
Oh...
Het is tandpasta.
...
Ja, zo'n ochtend. Ik houd mijn hart vast voor de rest van de dag.
05 februari 2004 om 07u44 » geen reacties
Dubieus
Mannen die witte broeken dragen.
Vrouwen met beige/vleeskleurige panty-kousen tot net onder de knie.
10 februari 2004 om 16u56 » 2 reacties
Dromen
Dromen onthoud ik nooit. Vanochtend wist ik echter nog wat ik als laatste had gedroomd en het was nog een redelijk coherente droom ook. Vier al uw Freudiaanse, Jungiaanse, of anderszins interpretatieve lusten hier maar op bot.
P. en ik logeerden (of pasten op) het huis van de vriend van onze voormalige buurvrouw (waarvan ik in dezelfde straat in Amsterdam, maar op een ander nummer, een tijd ondergehuurd heb, en waarvan de zus een oud-leerling van mijn vader is). Met die vriend heeft ze een kind, maar ze woont er niet mee samen. Het huis was een behoorlijk afgetrapte bende en overal lag rotzooi en kinderspeelgoed (dat vond ik ook al in mijn droom vreemd, want haar vriend had toch een goede baan). Haar vriend moest naar het vliegveld gebracht worden en dat deden we allemaal samen. Waarschijnlijk ging hij voor een langere tijd weg. Waarom hadden P. en ik er anders al een nacht geslapen in onze 'eigen' (logeer)slaapkamer. Waarom had ik anders de sleutel van het huis gekregen en zouden we daar naar toe terug gaan als we hem op het vliegveld hadden afgezet? Bij het vertrek deed ik de voordeur op slot, maar die voordeur was van het vocht en algemene ellende zo ontzettend krom getrokken dat hij boven en onder niet goed meer sloot. Sterker nog, de kier tussen de deur en het kozijn was zo groot, dat er een kat zo doorheen zou wandelen.
Toen we terug kwamen bij het huis, stond de deur open. Binnen was het duidelijk dat er was ingebroken. Stereo-apparatuur weg, tv weg, magnetron weg. Mijn eerste gedacht was: "Shit! Mijn digitale camera!" Maar die zat in de binnenzak van de jas die ik aan had gehad bij het wegbrengen, dus die was niet gestolen. Ik liep door naar onze (logeer)slaapkamer en daar begon me iets vreemds op te vallen. Het huis was opgeruimd. De bedden waren opgemaakt, de rommel opgeruimd... Niet heel erg goed, want veel van het kinderspeelgoed was gewoon onder het bed geveegd, maar toch, alles zag er netjes en keurig uit. Het enige wat niet aangeraakt was, leek mijn broek te zijn die al netjes opgevouwen op een rekje in de hoek van de kamer hing toen we weggingen. Tot mijn stomme verbazing zat mijn portomonnee met alle inhoud nog gewoon in de zak van die broek, terwijl allerlei andere spullen wel gestolen waren (nou lijkt het me toch sterk dat ik zonder portomonnee het huis was uitgegaan, maar goed, in een droom kan dat). In de woonkamer stond de buurvrouw een beetje te grinniken. Ze vond het blijkbaar niet heel erg dat er was ingebroken. Haar kindje, dat, zoals in dromen gebeurd, opeens niet meer haar kindje maar een ander kindje was, rende vrolijk door het huis, op zoek naar haar speelgoed.
11 februari 2004 om 09u22 » geen reacties
Het leed van spam
Geen antwoord. Zouden ze mijn mailtje al gelezen hebben? Misschien vinden ze mijn mailtje wel stom. Misschien vinden ze mij wel stom. Ik had tenslotte al een tijdje niks meer van me laten horen. Zou het mailtje wel zijn aangekomen? Ik heb geen bounce gehad. Zou het hun spamfilter zijn? Is mijn mailtje misschien in hun spamfilter blijven hangen en hebben ze daarom niet geantwoord? Wie stelt zijn spamfilter dan ook zo gevoelig af! Ik ben toch geen spammer! Maar... wat als ze mij nou als spammer in hun spamfilter toegevoegd hebben? Per ongeluk? Expres? Dan komt er nooit meer één mailtje van me aan! Expres! Ze haten me gewoon net als de eerste de beste spammer. Ik stuur ze nu een mailtje om te vertellen wat voor een $#@!%*! ze zijn!
16 februari 2004 om 09u21 » geen reacties
Stem
Verkoudheid wurgt in mijn keel en schraapt bij elke ademteug door mijn neus. Mijn ogen wateren en ik heb bijna geen stem meer. Piepend, krakend, en nadruppelend leg ik de telefoon weer neer. Ik wil mijn stem laten horen en hier kan dat tenminste zonder het zootje ongeregeld in mijn keel- en neusholten te agiteren. Niet dat ik verder iets belangrijks te melden heb, want dat is allemaal in een mist van verkoudheid en paracetamol weggezakt.
19 februari 2004 om 11u03 » 2 reacties
Chocolate and Orange
Zo. Eindelijk een layout waar ik wel redelijk tevreden mee ben. Ik heb het de "Chocolate and Orange Edition" gedoopt. Zowel de templates als de CSS zijn een stuk overzichtelijker geworden en da's ook wel fijn. Graag hoor ik het als u vreemde zaken en slecht browser gedrag te rapporteren heeft.
19 februari 2004 om 17u55 » 5 reacties
Ontschreven
Ik ben de afgelopen week een beetje ontschreven geraakt. De griep maakte van mijn hoofd een tobbe vol prut. De eerste dag van de griep heb ik nog ijverig aan de layout van de site geknutseld, maar van schrijven is daarna niet veel meer gekomen. Schrijven is iets wat je veel en vaak moet doen om het warm te houden, om de flow vast te houden. Nu de griep geweken is, moet ik maar weer flink gaan oefenen.
Ik merk echter dat de rest van de website me nog dwars zit en het verder schrijven enigszins belemmert. Het is misschien een beetje aanstellerij, maar ik merk dat de "omgeving" waarin ik schrijf vaak een grote invloed heeft op wat en hoe gemakkelijk ik schrijf. Het Fragments weblog is een beetje verworden tot een gemakkelijke/leuke dingetjes weblog, terwijl ik het was begonnen om over mijn onderzoek te schrijven. Dat komt gedeeltelijk door de layout van dat weblog. Die layout zit namelijk ook in mijn hoofd bij het schrijven van stukjes en op de een of andere manier voelt die layout niet als een goeie plek voor langere, meer inhoudelijke stukken. Daarom wil ik een aantal dingen op mijn domeintje gaan veranderen. Direct onder de domeinnaam, waar nu het Fragments weblog zit, wil ik een algemene indexpagina maken, waarop de verschillende onderdelen van de website te vinden zijn. Zoals het er nu uit ziet, worden dat de volgende onderdelen: het Fragments weblog, dit Barst weblog, een nieuw fotolog, en de Cyberculture Resources.
Vooral die laatste baart me enige zorgen, omdat daar een hoop aan gesleuteld moet gaan worden. Ik wil er eindelijk een goede oplossing voor recensies van de geïndexeerde artikelen en boeken inbouwen. Ook de layout moet flink op de schop omdat die nog helemaal statisch is en alle lettertypen nog in pixels worden gedefinieerd. Tevens wil ik inhoudelijk meer aandacht aan mijn onderzoek gaan besteden en ik weet nog niet of ik daarvoor enkele categoriën in het Fragments weblog wil gaan gebruiken of dat ik daar een nieuw "research" weblog voor op moet zetten. Hoe dan ook... nog een hoop te doen en op termijn zal er hier het nodige gaan veranderen. Maar ik blijf naar mijn lezers luisteren! Op veler verzoek is deze layout al iets minder flets gemaakt. Goed zo?
26 februari 2004 om 12u24 » 3 reacties